Dat gezond leven en het fit houden van ons brein een onderwerp is waar veel belangstelling voor is, was voor mij niets nieuws. De media-aandacht die het persbericht over de lancering van mijn studie over puzzelspelletjes en het meten van hersenfunctioneren genereerde was daar al een voorbode van. Maar dat zelfs een gerenommeerde universiteit als McGill University (Montréal, Canada) interesse zou hebben om de Brain Aging Monitor te vertalen ging zelfs mijn verwachtingen te boven. Sinds een paar maanden ben ik in gesprek met een afdeling aan de McGill universiteit over de mogelijkheid om ook daar onderzoek te doen naar de relatie tussen een gezonde leefstijl en het verouderingsproces van de hersenen

Montréal ligt in Québec en Québec is tweetalig. Daar wordt zowel Frans als Engels gesproken en dat zou dus betekenen dat ook het meetinstrument dat wij op het UMC St Radboud hebben ontwikkeld internationaal naam en faam zou kunnen gaan vergaren. Een vertaling naar het Engels en Frans zou de reikwijdte van het instrument natuurlijk oneindig vergroten. In potentie word het project dus al ontzettend groot voordat we er überhaupt mee gestart zijn. Dat geeft vertrouwen in ons gedachtegoed en de manier waarop wij het project aanpakken.

De uitnodiging komt als geroepen, de voorbereidingen voor de lancering van de Brain Aging Monitor in Nederland zijn in volle gang en het programma begint aan alle kanten steeds meer vorm te krijgen. De ideeën die al maanden door mijn hoofd spookten worden langzaamaan vertaald naar gedragsveranderingtheorieën. Die theorieën vormen het skelet van het programma en moeten ervoor zorgen dat mensen straks op een juiste manier het proces van leefstijlverbetering doorlopen. En daarnaast ondersteunt het ons als team enorm om de uitkomsten straks goed te evalueren. Dit alles krijgt gelijktijdig ook de vorm van een concreet product op het internet. De website staat in de steigers en elke dag komen er nieuwe functionaliteiten bij die gestalte geven aan mijn hersenspinsels. Het is voor mij als onderzoeker een opwindend proces om eindelijk de vruchten te zien van zoveel denkwerk. En met het vooruitzicht op een internationaal debuut kan het helemaal niet meer stuk natuurlijk.

Aan al dat moois hierboven zitten natuurlijk nog wel wat haken en ogen. Een studie uitvoeren via het internet is praktisch, want of je nu in Canada of Nederland zit, het controleren van de database kan 24 uur per dag. Maar is het toch niet prettiger om zelf in Nederland te zijn? De werving van de deelnemers moet afgerond zijn tegen de tijd dat ik vertrek naar Noord-Amerika. En natuurlijk moet de website up to date gehouden worden. Hiervoor moeten verschillende partijen blijvend worden aangestuurd. Valt dit wel allemaal te regelen via het internet? Vooralsnog mag het mijn plannen niet dwarsbomen en ga ik ervan uit dat met de nodige aanpassingen beide mogelijk moet zijn.

Een van de vragen uit bovenstaande alinea kunt u als lezer van dit blog al beantwoorden. Ga ik genoeg deelnemers vinden voor mijn studie? Buiten het werven van deelnemers via grote bedrijven middels contacten met arbodiensten en Human Resource Management afdelingen zijn we ook op zoek naar mensen die buiten hun werkgever om deel willen nemen. Dus bent u geïnteresseerd om met uw eigen leefstijl aan de slag te gaan? Bent u benieuwd of dit gezonde leven ook effect heeft op uw hersenveroudering? Mail mij dan op t.aalbers@ger.umcn.nl om aan te geven dat u interesse hebt om deel te nemen aan de Brain Aging Monitor studie. U krijgt dan bericht zodra u zich aan kunt melden voor het programma.

Gek statement, ik weet het. Ik ben zelf niet bepaald thuis in de modewereld maar eens in de zoveel tijd laat ik mezelf vertellen, of beter gezegd voelt iemand de behoefte om mij te vertellen dat het met de mode in Nederland verschrikkelijk treurig gesteld is. Ik neem dit meestal ter kennisgeving aan. Laten we wel wezen; wat moet een mens hier immers mee?

Voor mij heeft kleding toch vooral een functionele rol in mijn dagelijks bestaan en de meerwaarde van het dragen van de duurste en hipste dingen is tot nog toe volslagen langs mij heen gegaan. Iets waar ik zelf overigens nog nooit van wakker heb gelegen. Tot afgelopen weekend! Toen ben ik, uitermate decadent, samen met twee vrienden een weekendje naar Milaan gevlogen. En wat valt er op als je buiten het seizoen door Milaan loopt? Het ongetwijfeld behoorlijk vertekende beeld van de werkelijkheid dat iedereen daar onwaarschijnlijk modebewust is. En dit modebewustzijn gaat in dit geval gepaard met een gezond lichaamsgewicht. Zonder te verzanden in de discussie over of topmodellen bijdragen aan een verkeerd en verwrongen lichaamsbeeld bij tieners, valt zeker vast te stellen dat op medische grond een gezond lichaamsgewicht bijdraagt aan een betere leefkwaliteit. Mode wordt nu eenmaal in de regel vaak ontworpen voor mensen met een laag vetpercentage en gedurende de uren dat we in Milaan hebben rondgelopen hebben we nagenoeg geen enkel te dik persoon gezien.

Los van het feit of ik nu zelf mijn zuurverdiende loon aan de duurste mode ga spenderen zou een groter maatschappelijk modebewustzijn in het Nederlandse niet verkeerd zijn. Wanneer er maatschappelijk een sociale controle ontstaat waarbij mensen zich graag in de nieuwste mode aan de wereld tonen zal men zich ook aan striktere dieetregels moeten gaan houden. Daarbij ga ik er dan wel even van uit dat de modewereld niet onderhevig is aan de ‘portie-inflatie’ die men bijvoorbeeld kent in de fastfoodindustrie. Daar is het geval namelijk dat 20 jaar geleden een cheeseburger nog maar 333kcal bevatte terwijl dat tegenwoordig al 590kcal per burger is. Wanneer we ditzelfde fenomeen doortrekken naar de modewereld lopen mensen met een BMI van 32 binnenkort in maatje ‘M’ rond. Iets wat voor een buitenstaander natuurlijk overduidelijk een rare kunstgreep is maar voor onszelf een bijzonder goedwerkend psychologisch trucje. Eten wij meer? Welnee, ik bestel nog steeds een kleine portie! Ben ik dikker geworden? Nee joh, ik pas nog steeds in een M’etje!

We zijn afgelopen weekend niet verder gekomen dan het centrum van Milaan en het is zeker niet ondenkbaar dat de buitenwijken van deze modestad gebukt gaan onder een verschrikkelijke barbaarse terreur van trainingsbroeken, teenslippers met sokken en nepbontkragen. Maar laten we in dat geval proberen het centrum van Milaan als model voor een gezondere samenleving te stellen. De uiteindelijke boodschap van dit blog is dan ook een redelijk vurig betoog te houden voor het kweken van een Nederlands modebewustzijn. Uiteraard niet omdat het op straat allemaal wat beter oogt, maar wel omdat dit de volksgezondheid en de belasting van de gezondheidszorg ten goede kan komen.

Januari… Van oudsher de maand waarin gestart wordt met het uitvoeren van de in december bedachte goede voornemens. Van oudsher ook de maand waarin de meeste goede voornemens voor het eind van de maand alweer kansloos sneuvelen. Als die eerste paar weken het driemaal per week sporten al niet lukt, dan gaan we ervan uit dat dat een teken voor de rest van het jaar is. Wanneer we op 7 januari op de weegschaal gaan staan en ontdekken dat die geplande halve kilo er niet vanaf is, kunnen we net zo goed stoppen want die uiteindelijke tien kilo lukken dan toch nooit.

Doelen kunnen nog zo realistisch zijn, maar als we niet direct positief resultaat zien hebben we de neiging het bijltje erbij neer te gooien. Als we er dan een tijdje later op terugkijken vinden we dat we meer doorzettingsvermogen hadden moeten tonen en ‘even hadden moeten doorbijten’, maar dat maakt nog niet dat we op het moment zelf die realisatie al voldoende hebben om niet op te geven.

Het nodig hebben van positieve bekrachtiging is in de psychologie een bekend fenomeen en is ons als mensen in heel veel van onze gedragingen niet vreemd. Hoe kunnen we dan zorgen dat we dit mechanisme positief benutten bij het aanleren van ons nieuwe gezonde gedrag? Door gebruik te maken van anderen! Het lijkt een nobel streven om geheel solo aan de slag te gaan met je goede voornemens en het lijkt aantrekkelijk om anderen pas op de hoogte te brengen van je plannen als ze reeds deels gerealiseerd zijn en je al trots op jezelf bent. Het is echter zonde van de werking van ‘peer-pressure’ die je misloopt! Wij mensen zijn nou eenmaal van nature gevoelig voor de positieve mening van anderen. Daarnaast hebben we anderen nodig om ons uit een dip te halen als we het even niet meer zien zitten. Het is dus verstandig en handig om een paar mensen uit je directe omgeving op de hoogte te stellen van je gedragsveranderingsplannen. Zij kunnen je helpen als het even niet zo lekker gaat en hun positieve bekrachtiging van goed gedrag helpt om dat gedrag vol te houden, en het oude, minder gezonde gedrag achterwege te laten.

Het veranderen van ons gedrag blijft onze eigen verantwoordelijkheid en we zullen het meeste werk zelf moeten doen, maar een beetje hulp kan ons net dat duwtje geven dat we nodig hebben om die extra kilometer wel te rennen!

Na vele uren bloed, zweet en tranen kan ik dan eindelijk van de daken schreeuwen dat mijn eerste studie met behulp van de Brain Training Monitor (BAM-COG) van start kan gaan! Ons nieuwe meetinstrument voor cognitief functioneren dat we met het UMC St Radboud en de mensen van Keesing Games samen hebben ontwikkeld is af.

Samen met een team van Yezzle.nl hebben we in de afgelopen maanden een testbatterij ontwikkeld die bestaat uit vier verschillende spelletjes. Elk spelletje meet een verschillende cognitieve vaardigheid. We meten het werkgeheugen, het visuospatieel geheugen, iemands planningsvermogen en iemands vermogen tot het herkennen van patronen. Binnen elk spel beginnen de opgaven relatief makkelijk maar ze worden steeds moeilijker en moeilijker tot op een niveau waarvan wij denken dat bijna niemand dit nog haalt. Aan iedereen dus de uitdaging om te bewijzen dat wij het mis hebben.

Graag nodig ik alle lezers van dit blog uit om deel te nemen aan dit onderzoek. Tussen de vier verschillende spelletjes door is het mogelijk om uit te loggen zodat niet alles achter elkaar gespeeld hoeft te worden. In totaal kost het ongeveer 40 minuten om alle spelletjes tot op het hoogste niveau te volbrengen. Omdat we graag verschillende metingen willen verrichten vragen wij onze deelnemers om drie keer de spelletjes te spelen, telkens met veertien dagen tussen het spelen door. Hieraan word je automatisch per e-mail herinnerd.

Lijkt het je leuk om deel te nemen aan het onderzoek? Dan kun je jezelf op www.spellenonderzoek.nl gratis registeren en deelnemen aan de gegevensverzameling. Hierdoor maak je het mogelijk om in een later stadium van mijn promotietraject de BAM-COG in te zetten als officieel meetinstrument voor cognitief functioneren. Zo kunnen we zien of de hersenveroudering bij mensen die gedurende twee jaar aan de slag gaan met hun leefstijl op een andere manier plaatsvindt dan bij mensen die niet bewust met een gezonde leefstijl bezig zijn.

Beluister ook het interview met mij in het radioprogramma Labyrint van de VPRO.

Bekijk hieronder ook de trailer van BAM-COG.

Het lijkt misschien wat vroeg om bovenstaand onderwerp aan te snijden, het is per slot van rekening pas begin december en de welbekende lijstjes met goede voornemens ontstaan meestal pas aan het eind van deze maand, als we ons collectief vastpinnen op het idee dat het volgend jaar toch echt anders moet. Ik ben echter net terug van een vakantie in de Antilliaanse zon en mijn goede voornemens ontstaan nou eenmaal altijd tijdens een paar weken rust… Minder tv kijken, thuis ook boeken lezen, vaker koken en dus minder take-out eten, vaker opa en oma bellen, niet zoveel sociale afspraken in één weekend plannen dat je voor niemand echt de tijd hebt, meer sporten (of überhaupt sporten), teksten van mijn Musical niet alleen tijdens de repetities leren maar ook daarbuiten mijn huiswerk doen, ik noem er zomaar een paar…

Inmiddels ben ik een kleine twee weken terug van vakantie en is er van bovenstaande voornemens precies 1 uitgekomen…  De tv heeft nauwelijks aangestaan, want elke avond zat volgepland met werk en sociale contacten.

Ik vermoed dat dit voor veel mensen een herkenbaar fenomeen is. Je neemt het je nog zo goed voor en zo ingewikkeld lijkt het op dat moment allemaal niet, maar uiteindelijk komt er weinig van terecht. En dan heb ik het in mijn geval nog niet eens over Echt Ingewikkelde Dingen, zoals stoppen met roken of kilo’s afvallen. Waarom lukt het dan toch niet? Waarom neemt die waan van alledag binnen twee weken toch weer zo de overhand dat ik niet alleen met weemoed terugdenk aan mijn vakantie maar ook aan mijn lijstjes?

Ik ben, geheel uit eigenbelang, de literatuur ingedoken over dit onderwerp en moet tot de conclusie komen dat ik te weinig tijd heb besteed aan het uitwerken van mijn simpele lijstje tot haalbare, goed geformuleerde en op de juiste manier getimede doelen. In plaats van het vage statement te doen dat de tv minder aan moet, had ik met mezelf en liefst ook met mijn  wederhelft veel beter kunnen afspreken dat we, om te beginnen, één avond per week prikken waarop de tv uitblijft en de sportschoenen aangaan. Het dubbele effect van de afspraak met mijzelf en de zekerheid dat er nog iemand is die mij feedback geeft als ik me er niet aan houd voorkomt dat ik direct mijn oude patronen de zaak laat overnemen en mijn goede voornemens bij voorbaat kansloos zijn.

Gelukkig heb ik nog een paar weken om begin januari met het hele land mee te kunnen doen, maar dit jaar dan met goed uitgewerkte doelen… Het zou toch fijn zijn als ik volgend jaar op vakantie strakgetraind tot de conclusie kom dat ik niet hoef af te kicken van tv kijken en dat ik zwaar heb moeten nadenken over welke boeken ik mee wilde nemen omdat ik er in het afgelopen jaar al zoveel gelezen heb…

Bekt best lekker zo’n titel. Levert vast ook een mooi aantal bezoekers op. En helemaal uit de lucht gegrepen is het ook niet, er is namelijk onderzoek naar gedaan. Vorige week werd ik door medewerkers van Yezzle.nl geattendeerd op een artikel op NU.nl. De originele titel van het stuk luidt ‘Frequente gamers hebben andere hersenstructuur’. Eerlijk is eerlijk, ik heb nog even extra overdreven, maar ook deze titel is erg ‘catchy’.

Sinds kort heb ik ontdekt wat ik aan nieuwsitems op NU.nl eigenlijk het leukste vind. En dat is om onder aan het artikel te klikken op de knop ‘JIJ’ waar mensen kunnen reageren op het gepresenteerde nieuws. Als het een wetenschapsartikel betreft is dit vooral een vergaarbak voor mensen om hun onbegrip en frustraties tegenover de wetenschap in ongezouten en ongefundeerde meningen te ventileren. Nu snap ik best dat gevallen als die van Diederik Stapel het er voor de wetenschap op het moment niet makkelijker op maken, maar mensen op NU.nl kunnen, niet gehinderd door enige voorkennis over wetenschap en journalistiek, gelukkig wel hun ei kwijt. Hier wordt pijnlijk duidelijk dat mensen geen enkele behoefte hebben aan primaire bronnen.

Nu kan ik de schuld hiervan onmogelijk slechts bij de lezer leggen. Het onbegrip en onvermogen tot goed kunnen oordelen over waar onderzoek nu eigenlijk over gaat en wat de conclusies zijn wordt zeker ook gevoed door de journalisten op de redacties die in hun ijver om een pakkend nieuwsitem te schrijven de nodige mitsen en maren achterwege laten. En ook wetenschappers laten nog wel eens een steekje vallen als het op heldere rapportage aankomt.

Helaas moet ik in de stap van wetenschappelijke publicatie naar journalistiek echter te vaak constateren dat alle mogelijke nuance en methodologische twijfel overboord worden gegooid en er daarom in de mainstream media al snel een soort ‘voldongen feit’ wordt gepresenteerd. Hiervan constateert iemand op NU.nl dan dat ‘dit pseudo wetenschap’ [sic] betreft en ‘er steeds nieuwe ontdekkingen worden gedaan die eerdere conclusies verwerpen’. Dit is inderdaad wel het idee achter de wetenschap. Als we halsstarrig waren blijven hangen in de eerste aanname die iemand ooit op welk gebied dan ook had gedaan, hadden we immers nog steeds op een platte wereld geleefd waar je moeiteloos van af kunt varen. Gelukkig hebben we die conclusie al enige tijd verworpen, maar voor dit onderzoek geldt precies hetzelfde.

Zelf heb ik het artikel uiteraard wel even opgezocht en gelukkig heb ik als medewerker van het UMC toegang tot het volledige artikel. Het betreft hier observationeel onderzoek. Dit wil zoveel zeggen als dat de onderzoekers waarnemen maar niks veranderen. De enige claim die wordt gemaakt, en die ze kunnen maken, is dat er een verband wordt gevonden tussen de omvang van een bepaald hersengebied (het ventrale striatum) dat gemoeid is met beloning van gedrag en hoeveel uren iemand in de week iemand besteedt aan het spelen van computerspelletjes. Het vervolg is slechts een bespreking van mogelijke verklaringen waarbij de auteurs aangeven het zelf het meest waarschijnlijk te achten dat mensen met een groter ventraal striatum gevoeliger zijn voor prikkels die games bieden en niet dat het spelen van games deze hersenstructuur ontzettend vergroot. Dit borduurt slechts voort op bestaande wetenschappelijke denkbeelden dus er is hier helaas voor onze NU.nl-gebruiker niet eens sprake van een nieuwe ontdekking. Helaas begaan de onderzoekers aan het eind van hun artikel zelf een kleine uitglijder als het gaat om duidelijk communiceren wanneer ze stellen dat ‘…frequent video game playing is associated with higher volume in left ventral striatum…’ (Kühn, 2011). Beter was geweest dit andersom op te schrijven, dan stond er hetzelfde maar het leest toch even anders. En dat maakt het voor buitenstaanders minder makkelijk om verkeerde resultaten te rapporteren.

Omdat ik niet in de valkuil wil trappen waarbij ik niet refereer aan het originele bronbestand: op de website van Nature kun je in ieder geval de gratis samenvatting van het originele onderzoeksartikel inzien.

Bron: S Kühn, A Romanowski, C Schilling, R Lorenz, C Mörsen, N Seiferth, T Banaschewski, A Barbot, GJ Barker, C Büchel, PJ Conrod, JW Dalley, H Flor, H Garavan, B Ittermann, K Mann, J-L Martinot, T Paus, M Rietschel, MN Smolka, A Ströhle, B Walaszek, G Schumann, A Heinz, J Gallinat, and The IMAGEN Consortium. The neural basis of video gaming. Translational Psychiatry (2011), 1, e53.

Dit heeft alles te maken met het feit dat vrouwen meer gebruikmaken van hun prefrontale cortex, die betrokken is bij sociaal gedrag. Bij humoristische prikkels wordt dan ook hetzelfde gebied geactiveerd als bij het vooruitzicht op een beloning. Zouden vrouwen, waarvan niet bewezen is dat ze somber raken als de grap niet leuk is, ook beter met teleurstellingen kunnen omgaan?

Bron: Scienceinschool.org

Binnenkort wordt de website Spellenonderzoek.nl gelanceerd, een testbatterij voor het onderzoek. We zijn dan ook erg benieuwd wat Teun ons hierover kan vertellen.

1. Waar komt je interesse voor leefstijl en cognitie vandaan?

Inmiddels alweer twee jaar geleden ben ik in Groningen afgestudeerd als bewegingswetenschapper. In Groningen richt deze studie zich onder andere op het effect dat lichamelijke activiteit op het cognitief functioneren van verschillende groepen mensen heeft. Zo deden we onderzoek bij gezonde proefpersonen, maar ook bij mensen met de ziekte van Alzheimer, Parkinson, het syndroom van Down of mensen met COPD. Na de eerste vakken hierover was ik meteen gegrepen door de mogelijkheid dat je door sporten niet alleen goed bezig bent voor je hart, bloedvaten, longen en vetverbranding maar dat ook je hersenen hiervan profiteerde vond ik fascinerend! Leefstijl is slechts een verruiming van lichamelijke activiteit, waarbij je ook voeding, stress, slaap, alcoholgebruik en roken mee kunt nemen om te onderzoeken.

2. Je werkt aan de Brain Aging Monitor. Wat houdt dit precies in?

Klopt, de Brain Aging Monitor is het onderwerp voor mijn promotie. Dit project houdt in dat we een website ontwikkelen waar mensen hulp en advies krijgen bij het op een gezonde manier veranderen van hun leefstijl.

3. Wat is de doelstelling van het onderzoek? Wat hoop je te bereiken?

Als deelnemers twee jaar aan ons programma hebben deelgenomen meten we uiteindelijk of ze in staat zijn gebleken om met onze hulp hun doelstellingen te bereiken op het gebied van leefstijl, en daarnaast kijken we of dit een positief effect heeft op de hersenveroudering. Op basis van de literatuur en theorie die er tot dusverre is geschreven is dit niet ondenkbaar. Dit zou dan betekenen dat mensen langer gezonder kunnen functioneren. Dit is uiteraard goed voor de persoon zelf maar ook voor de maatschappij omdat mensen dan langer goed kunnen functioneren op hun werk. Dit wordt in toenemende mate belangrijk in onze vergrijzende samenleving.

4. De proefpersonen spelen voor het onderzoek spelletjes van Yezzle. Wat meet je hierbij?

De testbatterij die we samen met Yezzle ontwikkelen is ervoor bedoeld om cognitief functioneren te meten. Nu kan daar een ontzettend ingewikkeld verhaal aan gekoppeld worden, maar waar het op neer komt is dat we proberen de functies te meten waarvan we weten dat deze met veroudering het eerste achteruit gaan. Dit zijn de zogehete ‘executieve functies’. Binnen de spelletjes die mensen spellen meten we het functioneren van het werkgeheugen, het visuospatieel werkgeheugen (geheugen van visuele prikkels in de ruimte), patroonherkenning en iemands planningsvermogen.

5. Heb je misschien een paar tips voor een gezonde leefstijl en fitte hersenen?

Om mee te beginnen moet ik dan natuurlijk iedereen aanmoedigen om straks deel te nemen aan mijn studie! Daarin komt alles veel uitgebreider aan bod. Maar op een gezonde en gematigde manier leven waarbij je zowel je lichaam als je hersenen nieuwe uitdagingen biedt blijkt eigenlijk de sleutel. En dan heb ik het natuurlijk niet over uitdagingen in de trend van ‘eet zoveel mogelijk frikadellen binnen 5 minuten’. Maar gezond bewegen, een gevarieerde voeding en gematigde alcoholconsumptie in combinatie met het leren van nieuwe dingen en afwisselende werkzaamheden zijn zeker aspecten in het leven waarop winst te behalen lijkt. De truc is echter niet de kennis, maar het veranderen van gedrag, en hier blijkt de praktijk weerbarstig. Een steuntje in de rug kan dus nooit kwaad.

6. Wat doe je zelf om gezond te blijven?

Omdat ik op dit moment last heb van een knieblessure staat mijn fysieke activiteit op een laag pitje, iets wat ik direct merk in mijn eet- en slaappatroon. Hier moet ik heel bewust op letten. Ik ontbijt iedere dag, lunch op gezette tijden, eet minimaal twee stuks fruit en probeer te variëren in het avondeten met name tussen vis, vlees en vleesvervangers. Maar ik merk heel erg dat ik moeite heb met slapen omdat ik overdag mijn energie niet kwijt kan in sporten. Gelukkig mag ik weer een beetje krachtoefeningen doen en zwemmen van de fysiotherapeut. Daarnaast heb ik een baan die me ontzettend veel uitdaging geeft en waar ik veel verschillende projecten in kan ontplooien. En ik leer tegenwoordig Frans. Ook van nieuwe talen leren wordt gezegd dat het gunstig werkt op je hersenen.

7. Kunnen mensen ook bijdragen aan het onderzoek zonder aan de test mee te doen?

Jazeker. Voorlopig moet ik eerst aantonen dat de test werkt zoals ik denk dat hij werkt. Hiervoor is het een noodzakelijk kwaad dat er mensen de test uitvoeren anders kan ik er nooit uitspraken over doen. Maar in een later stadium, lente 2012, zal de Brain Aging Monitor online komen en daar draait het niet meer om de tests maar om gedragsverandering. Toegegeven, om aan de Brain Aging Monitor mee te kunnen doen zul je toch ook de vragen en spelletjes moeten doorlopen, maar dit is wel in het belang van de deelnemer. Anders kunnen wij als onderzoekers nooit vaststellen of er vooruitgang wordt geboekt en dus ook niet of onze manier van aanpak werkt!

Wil je meehelpen aan het onderzoek van Teun? Meld je aan alvast aan als tester via Braintrainer o.v.v. ‘onderzoek’ en hou de website Spellenonderzoek.nl in de gaten! Op Braintrainer.nl plaatsen we regelmatig updates over het onderzoek.

Yezzlequiz is een realtime quiz. In een uur worden door de quizmaster 8 vragen gesteld. Degene die de vraag het snelst goed beantwoordt, wint die vraag met 10 punten. De tweede ontvangt 5 punten en de de derde speler met het goede antwoord 3. Degene die uiteindelijk de meeste punten heeft verdiend, is de winnaar en ontvangt een prijs. De ene week staat de quiz in het teken van boeken, de andere week is het thema films. Afhankelijk van het thema ontvangt de winnaar een boek of een dvd.

Het aantal quizfanaten dat meedoet op Yezzlequiz groeit met de dag. Sanne Ras, samensteller van Yezzlequiz: ‘Er zijn veel twitterquizzen, deze bestaan meestal uit één vraag waarvan je pas de volgende dag het antwoord krijgt te zien. Yezzlequiz is een realtime quiz, waarin spelers gelijktijdig strijden om de eerste plaats. Dat versterkt het competitie-element. Spelers worden enthousiast als ze eenmaal bezig zijn en weten hoe goed hun tegenstanders zijn. Daarnaast is er veel interactie tussen onze quizmaster, Judith van den Berg, en de spelers. Een persoonlijke benadering vinden we belangrijk, zodat de spelers ook met vragen bij ons terechtkunnen en we hier snel op kunnen inspelen. Momenteel ligt onze focus op boeken en films. We krijgen regelmatig verzoeken om quizzen met ook andere thema’s. Bij voldoende respons willen we binnenkort ook een algemene kennisquiz beginnen.’

Tweepers die Yezzlequiz volgen maken daarnaast kans op een entertainmentbon, die na elke 50 nieuwe volgers wordt verloot.

Yezzlequiz: elke vrijdagavond van 20.30 tot 21.30 met afwisselend een boeken- en een filmquiz.

Zoals al aangekondigd door Sanne waren Lia Baars en ik afgelopen week aanwezig op het Games for Health congres in Amsterdam. Bij nieuwe congressen zoals dit is het altijd even afwachten hoe het zal verlopen, maar de gekozen locatie, het Muziekgebouw aan ’t IJ, voorspelde al veel goeds. Op een paar naar kinderziekte neigende beslommeringen tijdens de inschrijving vooraf na liep eigenlijk alles van een leien dakje.

Ik had mezelf opgegeven om een mondelinge presentatie te geven over de testbatterij die ik samen met de mensen van Yezzle aan het ontwikkelen ben: de BAM-COG. Deze is bijna af en klaar om online getest te gaan worden.

Daarom bij dezen alvast een oproep aan alle lezers om de komende weken Spellenonderzoek.nl in de gaten te houden en deel te nemen aan het validatie onderzoek zodra dit mogelijk is. Verdere informatie hierover zal ook via Braintrainer.nl gecommuniceerd worden.

Maar goed, terug naar het congres. Helaas had ik geen tijd om te spreken toebedeeld gekregen maar ik mocht als troostprijs wel een poster ophangen over mijn project. Een gegeven paard kijk je niet in de bek dus zo geschiedde. Een poster biedt altijd aanknopingspunten voor gesprekken met geïnteresseerden en geeft je toch de nodige exposure voor je product. Het enige nadeel dat tegenwoordig aan de posterpresentatie kleeft is dat deze steevast gedurende de lunchpauze wordt gehouden. Hetgeen betekent dat je zelf maar uit moet vogelen wanneer je zelf aan lunchen toe komt. Oftewel, stiekem iets eerder weg bij de laatste sessie voor de lunch om al klaar te zijn tegen de tijd dat de zalen leegstromen.

Er waren ontzettend veel interessante (inter)nationale sprekers aanwezig waarvan de presentaties van Pamela Kato en Bertalan Meskó me het meest zijn bijgebleven. Pamela Kato heeft eigenlijk tot op heden de enige bewezen zeer effectieve ‘serious game’ gemaakt, waarin jonge kankerpatiënten met het hoofdpersonage door hun eigen lichaam reizen om de kanker te bestrijden. Dit vergroot de mate waarin zij zich houden aan hun behandeling aanzienlijk omdat zij spelenderwijs meer inzicht krijgen in de gevolgen van de behandeling, maar ook zeker in de gevolgen van het staken van de behandeling (www.re-mission.com). Bertalan Meskó is een buitengewoon succesvolle en jonge dokter uit Hongarije. Hij heeft al talloze prijzen gewonnen, promoveert binnenkort voor het eerst en gaat dan aan zijn tweede traject beginnen. Verder beheert hij een van de meest gelezen medische blogs Scienceroll en heeft de eerste volledige online medische cursus ter wereld ontwikkeld. Kortom een buitengewoon inspirerende figuur.

Wat verder erg aansprak waren de presentaties van de GamesJam: studenten die in 50 uur een game moesten ontwikkelen die goed zou zijn voor de gezondheid van de gebruiker. Aangezien de ideeën bijna allemaal ontzettend leuk en creatief waren ga ik ze hier niet bespreken, maar raad ik iedereen aan de site te bezoeken! Verder hebben we een stuitliggingssimulator kunnen aanschouwen, een revalidatielab voor mensen met een geamputeerd ledemaat en iets wat ik zeker niemand wil onthouden, de ontstaansgeschiedenis achter FigureRunning! Als je daar niet blij van wordt!

Ter afsluiting: deze week heb ik het aangedurfd een Twitter-account te openen voor mezelf en mijn onderzoek. Niet geheel toevallig na het bezoek aan Games for Health, waar uiteraard meerdere malen de heil van het gebruik van sociale media werd gepredikt. Mocht je het interessant vinden dan ben ik te vinden onder TeunAalbers. Bedoeling hiervan is in ieder geval om ook op deze wijze mensen op de hoogte te kunnen houden van de voortgang van mijn onderzoek. Spread the word!